Ολόκληρη η δήλωση της Μ. Ζαχαρία:
Εκφράζω την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους Έλληνες συνδικαλιστές που απελάθηκαν από τις ισραηλινές αρχές ενώ ταξίδευαν στη Ραμάλα, έπειτα από πρόσκληση παλαιστινιακών συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Ως Ευρωβουλευτής αλλά και ως συνδικαλίστρια με περισσότερα από είκοσι χρόνια δράσης στο εργατικό κίνημα, θέλω να τους συγχαρώ για τη συνέπεια, το θάρρος και την επιμονή τους να κρατούν ζωντανές τις σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, ακόμη και σε συνθήκες διώξεων και εκφοβισμού.
Η απόφαση των ισραηλινών αρχών δεν στρέφεται μόνο κατά συγκεκριμένων προσώπων. Στρέφεται κατά του δικαιώματος των εργαζομένων, των συνδικάτων και της κοινωνίας των πολιτών να εκφράζουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό.
Το περιστατικό αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα ενεργειών ενός κράτους που κατηγορείται διεθνώς για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και για εγκλήματα που εξετάζονται ήδη από διεθνή δικαιοδοτικά όργανα.
Την ίδια στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να διατηρεί στενότατες πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με το Ισραήλ, αποφεύγοντας οποιαδήποτε ουσιαστική πίεση για τον τερματισμό των παραβιάσεων αυτών.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εδώ και ένα χρόνο ζητάω επίμονα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξηγήσει γιατί δεν ενεργοποιεί το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ, το οποίο προβλέπει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της συμφωνίας.
Έχω επίσης ζητήσει πρόσβαση στα νομικά και διοικητικά έγγραφα που χρησιμοποιεί η Επιτροπή για να δικαιολογήσει τη μη εφαρμογή της συγκεκριμένης ρήτρας.
Αντί απαντήσεων, συνάντησα άρνηση διαφάνειας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρνείται να δημοσιοποιήσει κρίσιμα έγγραφα και γνωμοδοτήσεις που αφορούν την εφαρμογή του άρθρου 2, επικαλούμενη μεταξύ άλλων ότι η δημοσιοποίησή τους θα μπορούσε να επηρεάσει πιθανές μελλοντικές δικαστικές διαδικασίες που θα τους κάνω!!
Με άλλα λόγια, την ώρα που η Ευρώπη επικαλείται τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλο τον κόσμο, αρνείται να εξηγήσει στους Ευρωπαίους πολίτες γιατί συνεχίζει να διατηρεί σε πλήρη ισχύ τη συμφωνία συνεργασίας με το Ισραήλ.
Η απέλαση των Ελλήνων συνδικαλιστών δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό.
Είναι ακόμη μία υπενθύμιση ότι η αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό αντιμετωπίζεται ως απειλή από όσους επιδιώκουν τη σιωπή.
Δεν θα σιωπήσουμε.
Θα συνεχίσουμε να απαιτούμε λογοδοσία, διαφάνεια και την πλήρη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.
STOP GENOCIDE
FREE PALESTINE
ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡΙΑ
Ευρωβουλευτής
ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Η ευρωβουλευτής κατέθεσε εκ νέου ερώτηση στην Κομισιόν σήμερα το πρωί 22/6/26 :
Θέμα: Απέλαση Ελλήνων συνδικαλιστών από το Ισραήλ και κριτήρια αξιολόγησης συμμόρφωσης με το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ
Στις 21 Ιουνίου 2026 οι ισραηλινές αρχές απαγόρευσαν την είσοδο και απέλασαν Έλληνες συνδικαλιστές που ταξίδευαν στη Ραμάλα κατόπιν πρόσκλησης παλαιστινιακών οργανώσεων. Το γεγονός προκάλεσε επίσημη διαμαρτυρία του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Το περιστατικό προστίθεται σε σειρά καταγγελιών για περιορισμούς σε βάρος εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, ενώ η Επιτροπή εξακολουθεί να μην εισηγείται την ενεργοποίηση της ρήτρας του άρθρου 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι έχει αναγνωρίσει πως το άρθρο αυτό, το οποίο προβλέπει ότι οι σχέσεις των μερών εδράζονται στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών, συνιστά ουσιώδες στοιχείο της συμφωνίας.
Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Ποια συγκεκριμένα νομικά, πραγματικά και θεσμικά κριτήρια εφαρμόζει για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ και για τη διαπίστωση των προϋποθέσεων ενεργοποίησης της σχετικής ρήτρας;
2. Περιλαμβάνονται τα κριτήρια αυτά σε εσωτερικές γνωμοδοτήσεις, αξιολογήσεις συμμόρφωσης ή άλλα έγγραφα της Επιτροπής και, εάν ναι, για ποιο λόγο δεν δημοσιοποιούνται και δεν κοινοποιούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;
3. Θεωρεί η Επιτροπή ότι η απέλαση πολιτών κράτους μέλους της ΕΕ λόγω της συνδικαλιστικής και πολιτικής τους δραστηριότητας αποτελεί στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς το άρθρο 2 και, εάν όχι, για ποιο λόγο;
