Τα νέα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαιώνουν το καθοριστικό αποτύπωμα του εμπορίου – Ανάγκη, η πραγματική του βαρύτητα να αποτυπώνεται και στον σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής.
Τα νέα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη διάρθρωση των ελληνικών επιχειρήσεων το 2024, αποτυπώνουν με τον πλέον σαφή τρόπο τη βαρύτητα του εμπορίου στην ελληνική οικονομία.
Το χονδρικό και λιανικό εμπόριο κατέχει την πρώτη θέση στον κύκλο εργασιών, με 167,7 δισ. ευρώ και ποσοστό 37,5%, συγκεντρώνει 220.588 επιχειρήσεις, που αντιστοιχούν στο 22,8% του συνόλου, και αποτελεί τον μεγαλύτερο κλάδο σε όρους απασχόλησης, με 846.889 απασχολούμενους και μερίδιο 23,3%.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι το εμπόριο καταγράφει τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, με 22,3 δισ. ευρώ και ποσοστό 19,6%.
Τα στοιχεία αυτά δεν αποτελούν, για τον Εμπορικό Σύλλογο Πειραιώς, αφορμή για πανηγυρισμούς. Αποτελούν, όμως, μια αδιαμφισβήτητη υπενθύμιση του πραγματικού οικονομικού και κοινωνικού αποτυπώματος του εμπορίου στη χώρα.
Άλλωστε, πίσω από τα μεγάλα μεγέθη υπάρχουν χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που καθημερινά βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξημένο λειτουργικό κόστος, φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, γραφειοκρατία, νέες απαιτήσεις συμμόρφωσης και τις συνεχείς μεταβολές στην κατανάλωση.
Παράλληλα, ένα στοιχείο της ίδιας έρευνας πρέπει να προβληματίσει: ενώ ο συνολικός αριθμός των επιχειρήσεων αυξήθηκε το 2024, ο αριθμός των επιχειρήσεων του χονδρικού και λιανικού εμπορίου μειώθηκε κατά 1,1%.
Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς, Θοδωρής Καπράλος: «Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ερμηνεία. Το εμπόριο είναι πρώτο στον κύκλο εργασιών, πρώτο στον αριθμό των επιχειρήσεων, πρώτο στην απασχόληση και πρώτο στην προστιθέμενη αξία.
Δεν τα αναδεικνύουμε για να πανηγυρίσουμε. Τα αναδεικνύουμε γιατί αποδεικνύουν κάτι που πρέπει πλέον να εμπεδωθεί στη συνείδηση όλων: το εμπόριο δεν είναι απλώς ένας μεγάλος κλάδος της οικονομίας. Είναι ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της.
Και αυτή η πραγματικότητα πρέπει να έχει την αντίστοιχη θέση στον δημόσιο διάλογο και, κυρίως, στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής.
Η Κυβέρνηση, αλλά και το σύνολο των πολιτικών κομμάτων, οφείλουν να ακούν περισσότερο και συστηματικότερα τη φωνή των θεσμικών φορέων του εμπορίου. Όχι επειδή ζητούμε ειδική μεταχείριση, αλλά επειδή η ανθεκτικότητα και η ανάπτυξη εκατοντάδων χιλιάδων εμπορικών επιχειρήσεων συνδέονται άμεσα με την απασχόληση, την κατανάλωση, τις τοπικές οικονομίες και τελικά με την ίδια την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Το μέγεθος του εμπορίου δημιουργεί ευθύνη και για εμάς που το εκπροσωπούμε. Δημιουργεί όμως και την υποχρέωση της Πολιτείας να του αποδίδει στον σχεδιασμό των πολιτικών το βάρος που πραγματικά έχει.
Το εμπόριο δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση. Ζητά να ακούγεται, να συμμετέχει και να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στις αποφάσεις που καθορίζουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και την επόμενη ημέρα της ελληνικής οικονομίας».
