George Parisis,
Capt. MMa MSc (Marine Engineering Management) DM, Yachting Operations
Executive Summary
Στον χώρο του luxury yachting, η συζήτηση γύρω από το κόστος του provisioning επικεντρώνεται συνήθως στις αυξήσεις των τιμών των τροφίμων και στον γενικό πληθωρισμό. Η προσέγγιση αυτή είναι ανεπαρκής. Το πραγματικό κόστος της τροφοδοσίας ενός charter yacht δεν καθορίζεται μόνο από την αξία των προϊόντων, αλλά από την ικανότητα του επιχειρησιακού συστήματος να εξασφαλίζει ότι τα σωστά προϊόντα θα βρίσκονται στη σωστή θέση, στη σωστή ποιότητα και τη σωστή στιγμή.
Το άρθρο προσεγγίζει το provisioning ως λειτουργία διοίκησης της εφοδιαστικής αλυσίδας και της επιχειρησιακής αβεβαιότητας. Αναλύει τον ρόλο της νησιωτικότητας, της ψυκτικής αλυσίδας, του προγραμματισμού, του APA και της διαχείρισης κινδύνου, προτείνοντας ένα πρακτικό πλαίσιο αξιολόγησης που μπορεί να αξιοποιηθεί από captains, yacht managers και owners.
Όταν το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το προϊόν
Είναι 18:30. Ένα motor yacht 35 μέτρων βρίσκεται αγκυροβολημένο σε έναν απομονωμένο όρμο των Δωδεκανήσων. Σε δύο ώρες έχει προγραμματιστεί επίσημο δείπνο.
Ένας επισκέπτης ενημερώνει ότι έχει σοβαρή δυσανεξία στη γλουτένη. Ένας δεύτερος ζητά μια συγκεκριμένη ετικέτα ιαπωνικού whisky που δεν υπήρχε στο αρχικό preference sheet. Ταυτόχρονα, η πρόγνωση καιρού αλλάζει, το επόμενο λιμάνι ανεφοδιασμού ακυρώνεται και το πρόγραμμα πλου τροποποιείται.
Για τους επισκέπτες, τίποτε από αυτά δεν πρέπει να γίνει αντιληπτό. Για τον Captain, τον Chef και το πλήρωμα, όμως, εκείνη ακριβώς τη στιγμή αρχίζει η πραγματική λειτουργία του provisioning.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια θεμελιώδη διαφορά που συχνά παραβλέπεται. Η τροφοδοσία ενός νοικοκυριού αποτελεί καταναλωτική δραστηριότητα. Η τροφοδοσία ενός luxury yacht αποτελεί επιχειρησιακή λειτουργία υψηλής αξιοπιστίας.
Ο επισκέπτης δεν αγοράζει τρόφιμα. Αγοράζει μια εμπειρία στην οποία δεν επιτρέπονται ελλείψεις, καθυστερήσεις ή αυτοσχεδιασμοί. Αυτή η απαίτηση δημιουργεί μια διαφορετική οικονομική πραγματικότητα.
Γιατί ο πληθωρισμός δεν αρκεί για να εξηγήσει το provisioning
Τα τελευταία χρόνια, η αύξηση του κόστους ζωής έχει επηρεάσει ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία. Οι επίσημοι δείκτες τιμών καταγράφουν μεταβολές στις τιμές των βασικών αγαθών και παρέχουν μια αξιόπιστη εικόνα για το μέσο νοικοκυριό.
Ένα yacht, όμως, δεν λειτουργεί ως μέσο νοικοκυριό.
Το καλάθι αγορών ενός επαγγελματικού charter yacht διαφέρει ουσιαστικά τόσο ως προς τη σύνθεσή του όσο και ως προς τον τρόπο προμήθειας.
Σε μία εβδομάδα ναύλωσης απαιτούνται καθημερινά πρωινό, μεσημεριανό, δείπνο, snacks, canapés, επιδόρπια, ειδικά διαιτολόγια, premium ποτά, καφές υψηλής ποιότητας, προϊόντα housekeeping, αναλώσιμα κουζίνας και γεύματα πληρώματος.
Παράλληλα, οι προμήθειες πρέπει να ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες απαιτήσεις προέλευσης, ποιότητας, ωρίμανσης, συσκευασίας και ασφάλειας τροφίμων.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η πραγματική σύνθεση του λεγόμενου charter basket διαφέρει σημαντικά από εκείνη που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του επίσημου δείκτη τιμών καταναλωτή. Η διαφορά αυτή έχει ουσιαστικές συνέπειες.
Ένας γενικός δείκτης μπορεί να δείχνει σχετικά ήπια αύξηση, ενώ η πραγματική δαπάνη ενός yacht να αυξάνεται πολύ περισσότερο, επειδή το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού του αφορά προϊόντα και υπηρεσίες με εντελώς διαφορετική δομή κόστους.
Το provisioning δεν αγοράζει προϊόντα
Η πιο συνηθισμένη παρανόηση είναι ότι το provisioning αφορά την αγορά τροφίμων.
Στην πραγματικότητα, αγοράζει κάτι πολύ πιο σύνθετο. Αγοράζει διαθεσιμότητα.
Αγοράζει αξιοπιστία. Αγοράζει χρόνο. Αγοράζει προβλεψιμότητα. Αγοράζει επιχειρησιακή συνέχεια.
Όταν ένας Chef ζητά συγκεκριμένο φιλέτο βοδινού, δεν ενδιαφέρεται μόνο για το κρέας. Χρειάζεται συγκεκριμένη κοπή, ομοιομορφία μερίδων, γνωστή προέλευση, σταθερή ποιότητα και ασφαλή μεταφορά.
Όταν ζητά φρέσκο ψάρι, δεν αγοράζει μόνο ένα αλίευμα. Αγοράζει τη βεβαιότητα ότι η ψυκτική αλυσίδα δεν διακόπηκε ποτέ, ότι το προϊόν παραδόθηκε εντός των προβλεπόμενων θερμοκρασιών και ότι μπορεί να σερβιριστεί με ασφάλεια.
Ακόμη και τα φρούτα αποκτούν διαφορετική οικονομική διάσταση.
Ένα ροδάκινο που είναι άριστο σήμερα μπορεί να είναι ακατάλληλο σε δύο ημέρες. Αντίστοιχα, ένα αβοκάντο που σήμερα είναι άγουρο μπορεί να είναι ιδανικό ακριβώς την ημέρα που προβλέπεται να σερβιριστεί. Το provisioning, επομένως, δεν διαχειρίζεται μόνο προϊόντα. Διαχειρίζεται τον χρόνο kαι η σωστή διαχείριση του χρόνου αποτελεί μία από τις ακριβότερες λειτουργίες κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας.
Η οικονομία της επιχειρησιακής βεβαιότητας
Κάθε φορά που ένα προϊόν φτάνει εγκαίρως σε ένα yacht, έχουν προηγηθεί δεκάδες αθέατες διαδικασίες. Επιλογή προμηθευτή. Έλεγχος διαθεσιμότητας. Ποιοτικός έλεγχος.
Ειδική συσκευασία. Διατήρηση ψυκτικής αλυσίδας. Μεταφορά. Συντονισμός με το πρόγραμμα πλου. Παράδοση σε μαρίνα ή με tender. Έλεγχος παραλαβής. Αποθήκευση.
Καμία από αυτές τις διαδικασίες δεν είναι ορατή στον επισκέπτη.
Όλες όμως παράγουν κόστος.
Η πραγματική αξία του provisioning δεν βρίσκεται, λοιπόν, στην αγορά ενός προϊόντος.
Βρίσκεται στη δυνατότητα να εξαφανίζεται ολόκληρη αυτή η πολυπλοκότητα από την εμπειρία του επισκέπτη.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της σύγχρονης πολυτέλειας.
Όσο καλύτερα λειτουργεί ένα yacht, τόσο λιγότερο αντιλαμβάνεται ο επισκέπτης το μέγεθος της οργανωτικής προσπάθειας που προηγήθηκε.
Η πολυτέλεια δεν είναι η αφθονία.
Είναι η απουσία κάθε ένδειξης ότι υπήρξε δυσκολία.
Και αυτό ακριβώς είναι που αγοράζει τελικά ένας ναυλωτής.
Η οικονομία που δεν εμφανίζεται στο τιμολόγιο
Η σύγκριση του κόστους provisioning μεταξύ δύο yachts είναι μία από τις πιο παραπλανητικές ασκήσεις στη διοίκηση ενός charter. Δύο σκάφη ίδιου μήκους, με τον ίδιο αριθμό επισκεπτών και το ίδιο χρονικό διάστημα ναύλωσης, μπορεί να εμφανίσουν διαφορά αρκετών χιλιάδων ευρώ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιο από τα δύο διαχειρίστηκε λανθασμένα τον προϋπολογισμό του.
Η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόστους δεν δημιουργείται από το προϊόν, αλλά από τις συνθήκες μέσα στις οποίες πρέπει να παραδοθεί.
Ένα yacht που παραμένει για μία εβδομάδα στον Σαρωνικό λειτουργεί μέσα σε ένα πυκνό δίκτυο προμηθευτών, αποθηκών και μεταφορικών υποδομών. Αντίθετα, ένα yacht που ακολουθεί διαδρομή προς Πάτμο, Λειψούς, Αρκιούς ή Φολέγανδρο εξαρτάται από μια εφοδιαστική αλυσίδα με περισσότερους κρίκους, μεγαλύτερη αβεβαιότητα και περιορισμένες εναλλακτικές.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η πραγματική πρόκληση δεν είναι να βρεθεί το προϊόν. Είναι να φτάσει εγκαίρως.
Η νησιωτικότητα ως παράγοντας κόστους
Η ελληνική γεωγραφία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα του yachting, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί ένα σύνθετο επιχειρησιακό περιβάλλον.
Ένα προϊόν που παραδίδεται σε μια μαρίνα της Αττικής μπορεί να έχει ακολουθήσει μια σχετικά απλή διαδρομή από την αποθήκη του προμηθευτή μέχρι το yacht.
Το ίδιο προϊόν, όταν ζητηθεί σε ένα απομακρυσμένο νησί, μπορεί να χρειαστεί να περάσει από πολλαπλά στάδια μεταφοράς, προσωρινής αποθήκευσης και επαναφόρτωσης, αυξάνοντας τόσο το κόστος όσο και τον επιχειρησιακό κίνδυνο.
Κάθε επιπλέον στάδιο συνεπάγεται καύσιμα, εργατικά, χρόνο, πιθανότητα καθυστέρησης και αυξημένες απαιτήσεις συντονισμού.
Η οικονομική επιβάρυνση δεν είναι αποτέλεσμα υπερβολικής τιμολόγησης. Είναι αποτέλεσμα αυξημένης πολυπλοκότητας.
Για τον λόγο αυτό, η αξιολόγηση ενός invoice χωρίς γνώση του itinerary μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα.
Η ψυκτική αλυσίδα: το αόρατο κόστος της ασφάλειας
Στον χώρο της φιλοξενίας, η ποιότητα και η ασφάλεια των τροφίμων αποτελούν αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις.
Κρέατα, ψάρια, θαλασσινά, γαλακτοκομικά και πολλά φρέσκα προϊόντα πρέπει να διατηρούνται εντός συγκεκριμένων θερμοκρασιακών ορίων από τη στιγμή της παραλαβής έως τη στιγμή της κατανάλωσης.
Η απαίτηση αυτή δημιουργεί μια συνεχόμενη ψυκτική αλυσίδα, η οποία περιλαμβάνει ψυχόμενες αποθήκες, ειδικά οχήματα, κατάλληλες συσκευασίες, ταχεία μεταφορά και σωστή αποθήκευση επί του yacht.
Το κόστος της ενέργειας, των καυσίμων και της συντήρησης αυτού του δικτύου δεν εμφανίζεται ως ξεχωριστή γραμμή στο τιμολόγιο κάθε προϊόντος. Ενσωματώνεται σταδιακά σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού.
Έτσι, δύο προϊόντα με παρόμοια τιμή παραγωγού μπορεί να έχουν σημαντικά διαφορετικό τελικό κόστος παράδοσης.
Στην πραγματικότητα, η ψυκτική αλυσίδα δεν αποτελεί μόνο στοιχείο ποιότητας. Αποτελεί επένδυση στη μείωση του υγειονομικού και επιχειρησιακού κινδύνου.
George Parisis, Capt. MMa MSc (Marine Engineering Management) DM, Yachting Operations
Η οικονομία του χρόνου
Σε μια κατοικία, η έλλειψη ενός προϊόντος μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια επίσκεψη στο πλησιέστερο κατάστημα.
Σε ένα charter yacht, η ίδια έλλειψη μπορεί να απαιτήσει επανασχεδιασμό του μενού, έκτακτη μεταφορά ή ακόμη και τροποποίηση του προγράμματος του πληρώματος.
Ο χρόνος μετατρέπεται έτσι σε οικονομικό πόρο.
Μια παραγγελία που γίνεται λίγες ώρες πριν από τον απόπλου έχει σχεδόν πάντα μεγαλύτερο κόστος από μια παραγγελία που σχεδιάστηκε εγκαίρως.
Η διαφορά αυτή δεν αποτελεί «καπέλο» στην τιμή του προϊόντος. Αντανακλά το πρόσθετο κόστος κινητοποίησης ανθρώπων και μέσων σε περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Η ίδια αρχή ισχύει και για τις αλλαγές του preference sheet κατά τη διάρκεια της ναύλωσης. Όσο μικρότερο είναι το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο, τόσο αυξάνεται η αξία της άμεσης διαθεσιμότητας.
Στην οικονομία του luxury yachting, η ταχύτητα έχει μετρήσιμο κόστος.
Το APA ως εργαλείο πρόβλεψης και όχι ως ποσοστό
Το Advance Provisioning Allowance αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία οικονομικής διαχείρισης μιας ναύλωσης.
Στην πράξη, όμως, συχνά αντιμετωπίζεται ως ένα σταθερό ποσοστό επί του ναύλου, χωρίς να προηγείται ουσιαστική ανάλυση των πραγματικών λειτουργικών αναγκών.
Η προσέγγιση αυτή ενέχει κινδύνους.
Δύο ναυλώσεις με ίδιο charter fee μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις σε καύσιμα, προμήθειες, λιμενικά τέλη ή έκτακτες μεταφορές.
Η ορθότερη προσέγγιση είναι το APA να προκύπτει από έναν τεκμηριωμένο επιχειρησιακό προϋπολογισμό, ο οποίος λαμβάνει υπόψη το itinerary, το preference sheet, τις ώρες πλεύσης, την εποχικότητα, τις πιθανές αναπληρώσεις αποθεμάτων και το επιθυμητό επίπεδο αποθέματος ασφαλείας.
Με αυτόν τον τρόπο, το APA μετατρέπεται από έναν απλό οικονομικό δείκτη σε εργαλείο διαχείρισης κινδύνου.
Η διαφορά ανάμεσα στην τιμή και στην αξία
Σε κάθε αγορά είναι εύκολο να συγκριθούν οι τιμές.
Πολύ δυσκολότερο είναι να συγκριθεί η αξία.
Ένας provisioner που παραδίδει εγκαίρως, με σταθερή ποιότητα, σωστή θερμοκρασιακή διαχείριση και δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης σε αλλαγές, δεν προσφέρει μόνο προϊόντα. Προσφέρει αξιοπιστία.
Από το κόστος στην επιχειρησιακή απόδοση
Στον χώρο του yachting υπάρχει μια διαδεδομένη αντίληψη ότι η επιτυχία του provisioning μετριέται από το τελικό ποσό του τιμολογίου. Η λογική αυτή είναι απλοποιημένη και συχνά οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα.
Ένα χαμηλό κόστος δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη αποτελεσματικής διαχείρισης. Μπορεί να σημαίνει ελλιπή προγραμματισμό, μειωμένη ποιότητα προϊόντων, ανεπαρκές απόθεμα ασφαλείας ή μεταφορά του κόστους σε επόμενα στάδια της ναύλωσης μέσω έκτακτων παραγγελιών.
Αντίστοιχα, ένα υψηλότερο κόστος δεν συνεπάγεται κακή διαχείριση. Μπορεί να αντανακλά ένα απαιτητικό preference sheet, δύσκολο itinerary ή ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες των επισκεπτών.
Το ζητούμενο δεν είναι το χαμηλότερο κόστος. Είναι η καλύτερη σχέση μεταξύ κόστους, αξιοπιστίας και εμπειρίας του επισκέπτη.
Για τον λόγο αυτό, η αξιολόγηση του provisioning χρειάζεται να μετατοπιστεί από τη λογική της «φθηνότερης αγοράς» στη λογική της συνολικής επιχειρησιακής απόδοσης.
Ένα πρακτικό πλαίσιο αξιολόγησης
Μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση μπορεί να βασιστεί σε τέσσερις άξονες.
- Αξιοπιστία της εφοδιαστικής αλυσίδας
Πόσες παραδόσεις πραγματοποιήθηκαν στην ώρα τους; Υπήρξαν ελλείψεις; Χρειάστηκαν έκτακτες αντικαταστάσεις προϊόντων; Πόσο σταθερή ήταν η ποιότητα μεταξύ διαφορετικών παραδόσεων;
- Ακρίβεια προγραμματισμού
Πόσο κοντά βρέθηκε η πραγματική κατανάλωση στις αρχικές προβλέψεις; Πόσες έκτακτες παραγγελίες απαιτήθηκαν; Πόσο αποτελεσματικά αξιοποιήθηκαν τα διαθέσιμα αποθέματα;
- Έλεγχος απωλειών
Η φύρα είναι αναπόφευκτη σε έναν βαθμό. Ωστόσο, η συστηματική καταγραφή της επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ φυσιολογικών απωλειών και προβλημάτων σχεδιασμού.
Η ανάλυση των προϊόντων που απορρίπτονται συστηματικά αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τη βελτίωση τόσο των παραγγελιών όσο και του σχεδιασμού των μενού.
- Επίδραση στην εμπειρία του επισκέπτη
Η σημαντικότερη παράμετρος είναι και η δυσκολότερη να μετρηθεί. Υπήρξαν παράπονα για ελλείψεις; Χρειάστηκε να τροποποιηθεί το πρόγραμμα εξυπηρέτησης; Επηρέασαν οι προμήθειες τη συνολική εμπειρία φιλοξενίας; Όταν η απάντηση είναι αρνητική, το provisioning έχει επιτύχει τον βασικό του στόχο.
Ένα ενδεικτικό επιχειρησιακό μοντέλο
Για ένα motor yacht περίπου 35 μέτρων, με οκτώ επισκέπτες, έξι μέλη πληρώματος και επταήμερη ναύλωση στην Ελλάδα, η επιχειρησιακή εμπειρία δείχνει ότι το provisioning μπορεί να κινηθεί ενδεικτικά στα ακόλουθα επίπεδα:
| Προφίλ ναύλωσης | Ενδεικτικό εύρος |
| Controlled Premium | 6.500–9.000 € |
| Typical Luxury | 9.000–13.000 € |
| High Demand / Ultra Premium | 14.000–22.000 € και άνω |
Τα ποσά αυτά αποτελούν επιχειρησιακές εκτιμήσεις και όχι επίσημους δείκτες της αγοράς. Η τελική δαπάνη επηρεάζεται από το itinerary, την εποχικότητα, τις προτιμήσεις των επισκεπτών, την κατανάλωση αλκοόλ, τις ανάγκες αναπλήρωσης αποθεμάτων και τις έκτακτες απαιτήσεις κατά τη διάρκεια της ναύλωσης.
Αντίστοιχα, το APA δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα σταθερό ποσοστό επί του charter fee, αλλά ως αποτέλεσμα ενός τεκμηριωμένου επιχειρησιακού προϋπολογισμού που βασίζεται στα πραγματικά χαρακτηριστικά κάθε ναύλωσης.
Τι σημαίνει αυτό για τον κλάδο
Η πολυπλοκότητα της λειτουργίας των superyachts αυξάνεται διαρκώς. Οι απαιτήσεις των επισκεπτών γίνονται πιο εξατομικευμένες, τα itineraries πιο απαιτητικά και η πίεση για υψηλή ποιότητα υπηρεσιών μεγαλύτερη από ποτέ.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το provisioning παύει να αποτελεί μια υποστηρικτική διαδικασία προμηθειών. Μετατρέπεται σε στρατηγική λειτουργία που επηρεάζει άμεσα τόσο την εμπειρία του επισκέπτη όσο και την οικονομική απόδοση της ναύλωσης.
Οι οργανισμοί που θα επενδύσουν σε καλύτερο προγραμματισμό, αξιοποίηση δεδομένων κατανάλωσης, συστηματική καταγραφή της φύρας και ισχυρές συνεργασίες με αξιόπιστους προμηθευτές θα αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, ακόμη και σε περιόδους αυξημένου κόστους. Η επιχειρησιακή αριστεία δεν προκύπτει από τη μείωση κάθε δαπάνης. Προκύπτει από την ικανότητα να διατίθενται οι διαθέσιμοι πόροι εκεί όπου δημιουργούν τη μεγαλύτερη αξία για τον επισκέπτη.
Στον χώρο του luxury yachting, η επιτυχία δεν μετριέται μόνο με την ποιότητα του σκάφους, το επίπεδο των υπηρεσιών ή την αισθητική των χώρων. Μετριέται και από την ικανότητα ενός οργανισμού να προβλέπει, να συντονίζει και να εκτελεί πολύπλοκες λειτουργίες χωρίς ο επισκέπτης να αντιλαμβάνεται ποτέ την προσπάθεια που προηγήθηκε.
Αυτή είναι η ουσία του σύγχρονου provisioning. Δεν πρόκειται απλώς για την αγορά προϊόντων. Πρόκειται για τη διαχείριση ενός δικτύου ανθρώπων, πληροφοριών και αποφάσεων, το οποίο εξασφαλίζει ότι κάθε γεύμα, κάθε ποτό και κάθε μικρή λεπτομέρεια θα είναι διαθέσιμα τη στιγμή που πρέπει.
Η πραγματική αξία δεν βρίσκεται στο περιεχόμενο του τιμολογίου.
Βρίσκεται στη βεβαιότητα ότι, όταν ο επισκέπτης ζητήσει κάτι, η απάντηση θα είναι πάντοτε η ίδια:
«Βεβαίως. »
Ο κ. Γιώργος Παρίσης είναι Πλοίαρχος ΜΜa MSc ( Marine Engineering Management )
από το University of Greenwich D.M. Εκπαιδευτής Ναυτιλίας, ενώ έχει διατελέσει στο
παρελθόν Πρόεδρος της Επιτροπής Εκπαίδευσης και σήμερα δρα ως Επιστημονικός
Σύμβουλος στην Εκπαίδευση και Κατάρτιση Πληρωμάτων για τη HYCA (Hellenic Yacht
Crew Association). Παράλληλα, συνεργάζεται ως Επιστημονικός Συνεργάτης στους
τομείς του Έξυπνου χωρικού σχεδιασμού και σύγχρονης ανάπτυξης Μαρινών, της
Στρατηγικής Yachting και της Ναυτικής Εκπαίδευσης για την ΕΝΠΕΝ (Ένωση Ναυτικών
Πρακτόρων Ελληνικών Νήσων).Επιπλέον, πρόσφατα εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με
τίτλο «Yachting Manifesto», από τις εκδόσεις Update Productions.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο και τη δραστηριότητα του
συγγραφέα:
facebook.com/share/1BSYkc8u2b/
instagram.com/georgeparisiscaptain
linkedin.com/in/george-parisis
