Πόλεμος, με control shift και delete!

Παρασκευή, 13 Απρίλιος 2018 09:27
Του Ζαφείρη Σπυριδάκη
 
Οι εποχές άλλαξαν. Οι … πρωτόγονες σκηνές από τις πολεμικές ταινίες των πολέμων περασμένων χρόνων με μάχες σώμα με σώμα και πονηρές στρατηγικές κινήσεις, έχουν αντικατασταθεί από τους χειριστές ηλεκτρονικών υπολογιστών, που επιλέγουν τις συντεταγμένες από το google earth και πατάνε απλά το κουμπί του πληκτρολογίου!
 
Αν ο άλλος απέναντι έχει καλύτερο χάκερ, ίσως αποτρέψει τη ροή του πυραύλου.
 
 Ο κόσμος παρακολουθεί με αγωνία τις κινήσεις, δηλώσεις και απειλές των μεγάλων που κυβερνούν, και σκέφτεται πως για άλλη μια φορά, σε ένα ενδεχόμενο πολέμου, τα αθώα θύματα θα είναι αυτά που θα πληρώσουν το τίμημα.
 
Παράπλευρες απώλειες τις έχουν ονομάσει οι επικοινωνιολόγοι, και όχι κανονική σφαγή που είναι η σωστή χρήση της λέξης και της πράξης!
Επικοινωνιακός είναι και ο ίδιος ο πόλεμος μιας που πριν τα χτυπήματα, οι σκηνοθέτες ανά τον κόσμο έχουν πάρει τις ανάλογες πληροφορίες, για να δείξουν στα χαζοκούτια τις «υπέροχες» στιγμές των ρουκετών.
 
Πόλεμος σε ζωντανή σύνδεση ήταν ο τίτλος στην πρώτη σύρραξη του Κόλπου επί μπαμπά Μπους.
 
Επί προσθέτως σήμερα, οι πληροφορίες είναι περισσότερες! «Αυτοί είναι οι στόχοι που θα χτυπηθούν», γράφουν εφημερίδες και λένε τηλεοράσεις από αναλυτές. 
Τι ανθρωπιά αλήθεια. Σε προειδοποιεί ο αντίπαλος να φύγεις γιατί θα σε χτυπήσει. Κι αυτό, το λένε πόλεμο!
Κάποτε, όσο κι αν ακούγεται κυνικό, οι πόλεμοι είχαν λόγο να γίνουν. Είτε γιατί υπήρχαν τρελοί που κυβερνούσαν και νόμιζαν ότι με τα όπλα κατακτιέται ο κόσμος, είτε για να υπερασπιστεί κάποιος εδάφη.
 
Πάντα όμως, όπως και σήμερα το συμφέρον είναι αυτό που οπλίζει.
 
Γιατί από πάντα, ο άνθρωπος είναι άπληστος. Δεν του φτάνουν αυτά που έχει, θέλει κι άλλα.
 
Κι αν δεν βρήκαμε τελικά χημικά στο Ιράκ, δεν τρέχει και τίποτα. Βγάλαμε από τη μέση μια ενοχλητική μύγα, μαζί όμως με χιλιάδες αμάχους.
Βρήκαμε τα χημικά στη Συρία, μόνο που παρεμπιπτόντως έχει και πλούσιο υπέδαφος.
Τι κι αν σκοτώνονται παιδιά; Δικά μας είναι έτσι κι αλλιώς; Ας γεννιόντουσαν αλλού!
 
Έχει δίκιο ο Τόσκας που λέει πως δεν υπάρχει κοινωνία αγγέλων. Μόνο διάβολοι παντού. Όμως πως γίνεται μόνο αυτοί οι διάβολοι να έχουν και το γενικό πρόσταγμα, ποτέ δεν εξηγήθηκε.
 
Η Ευρώπη κι ο κόσμος ολόκληρος, έζησε για μεγάλο διάστημα σε ειρήνη, μετά το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου. 
Η τεχνοκρατία όμως και οι πολυεθνικές, ήρθαν πριν λίγα χρόνια να επιβάλλουν τους δικούς τους νόμους στην αγορά, που όταν δεν εφαρμόζονται με νόμιμους τρόπους, τον λόγο παίρνουν τα όπλα.
 
Οι οικονομίες των χωρών, πάνε κατά διαόλου. Τα χρέη είναι τεράστια. Μόνο με ένα restart μπορούν να αναγεννηθούν.
 
Είναι ένα καλό άλλοθι ένας πόλεμος, λένε οι ειδικοί. 
 
Κι όλοι εμείς, αναπαυτικά από τους καναπέδες μας, παρακολουθούμε ανήμποροι είναι αλήθεια τις εξελίξεις που μας αφορούν, αλλά ποτέ δεν μας ρωτούν γι αυτές.
Απαθείς και αφημένοι στη μοίρα που δεν γνωρίζουμε. Ως άλλα παιδιά των λουλουδιών, χωρίς διαμαρτυρίες όμως, μα με νόμιμη κάνναβη εσχάτως!
 
Όταν ξυπνήσουν οι λαοί από τη νιρβάνα, ο κόσμος έξω θα είναι άλλος. Προλαβαίνουμε άραγε να τον αλλάξουμε; Ή απλά δεν θέλουμε;