Print this page

Δήλος: Το νησί του φωτός

Δευτέρα, 14 Σεπτέμβριος 2020 18:38
Μια ανάσα από τη Μύκονο βρίσκεται το ιερότερο νησί της αρχαίας Ελλάδας, που παρότι μικρό σε μέγεθος και ξερό και άγονο, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς προορισμούς της χώρας.
 
Μυθολογικό και Ιστορικό Πλαίσιο: Η νήσος Δήλος αναφέρεται στην ελληνική μυθολογία ως ο τόπος γέννησης του Απόλλωνα και της Άρτεμης. Η μητέρα τους, Λητώ, μετά την ένωσή της με το Δία, προκάλεσε την οργή της Ήρας, η οποία έδωσε εντολή κανένας τόπος να μην αφήσει τη νεαρή κοπέλα να γεννήσει. Μόνο αυτός ο «άδηλος», ασήμαντος μέχρι τότε βράχος, που έπλεε στο Αιγαίο δίχως θέση, δέχτηκε να την αφήσει να γεννήσει και η Λητώ του υποσχέθηκε ότι θα πάρει τη θέση που του αξίζει. Από τότε έγινε Δήλος (αρχ.ελλ. < δηλόω-ῶ = φανερώνω, δείχνω, γνωστοποιώ, υποδεικνύω, κτλ.). Η Λητώ γέννησε τους δίδυμους θεούς, που ενηλικιώθηκαν αμέσως και ο τόπος πλημμύρισε με φως. Τα γύρω νησιά ήρθαν να προσκυνήσουν το μικρό βράχο που γέννησε το φως της ημέρας (Απόλλωνας-‘Ήλιος) και της νύκτας (Άρτεμη-Σελήνη) και σχημάτισαν έναν κύκλο γύρω του, παίρνοντας από τότε την ονομασία Κυκλάδες.
 
Ίχνη κατοίκησης εντοπίζονται ήδη από την προϊστορική εποχή και την 3η χιλιετία π.Χ., στο όρος Κύνθος, από ναυτικούς, πιθανώς προερχόμενους από την αρχαία Καρία, σύμφωνα με το Θουκυδίδη. Το 14ο αι. π.Χ. άρχισε η εγκατάσταση κατοίκων και στα παράλια, καθώς και η ανοικοδόμηση λατρευτικών κτιρίων στη θέση του κατοπινού ιερού, όπου λατρευόταν πιθανώς μια μεγάλη γυναικεία θεότητα. Γύρω στο 1000 π.Χ. η εικόνα του νησιού άλλαξε ριζικά με την εγκατάσταση των Ιώνων στο Αιγαίο και τη μεταφορά από τη Μ. Ασία της λατρείας του Απόλλωνα, που μετέτρεψε τη Δήλο σε πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο μιας αμφικτυονίας των νησιών του Αιγαίου, υπό την προστασία της Νάξου. Κάθε τέσσερα χρόνια τελούνταν τα Δήλια, μεγάλη γιορτή προς τιμήν της δελφικής τριάδας (Απόλλωνας, Άρτεμη, Λητώ), που περιελάμβαναν θυσίες, χορούς και ...
 
διαβάστε αναλυτικά το άρθρο εδώ: